7-1

უფროსები ხშირად ამბობენ ფრაზას: „სკოლა კარგი იყო, მაგრამ უნივერსიტეტის წლებს ვერაფერი შეედრება“..

სანამ სკოლას (ლიცეუმს) დავამთავრებდი ბოლომდე (რა თქმა უნდა) არ მესმოდა რატომ ფიქრობდნენ ისინი ასე.. რა უნდა იყოს უნივერსიტეტში ისეთი, რომ მანდ სწავლის დროს შემდეგ ცხოვრების საუკეთესი წლებად ჩათვლი..

ლექციები დაიწყო 2009 წლის ოქტომბერში..

დღეს 2010 წლის 28 ივნისს, ვზივარ და ვფიქრობ ზემოთთქმულ ფრაზაზე. იმის მიუხედავად, რომ ჩაბარებიდან მხოლოდ ერთი წელი გავიდა, მგონი მესმის, რას გრძნობს უფროსი თაობა, როდესაც ამ სიტყვებს გვეუბნება..

ამ ერთი წლის განმავლობაში იმდენად მივეჩვიე ყველა ჯგუფელს ცალ-ცალკე და ერთად, რომ ზაფხულის მოსვლა იმდენად არ გამიხარდა, რამდენადაც ჯგუფელებთან ურთიერთობა დამაკლდა და დამაკლდება.. ამის კიდევ ერთი ფაქტორი ჯგუფის დაშლაა.. რა თქმა უნდა, ახალ ჯგუფელებს და კურსელებსაც შევეჩვევი, თანდათან, მაგრამ დღეს 7-1 ჯგუფი და ინგლისურის განაყოფი მაკლია.. კრუელაც.. <3

გუგას ახალ გარემონტებული ბინის გასარემონტებლად გადაქცევიდან დაწყებული, ჩემი კომპიუტერის და ციფრულის გაფუჭებით დამთავრებული ყველაფერი მომენატრა..

ახლა კი, უფრო კონკრეტულად.. ყველაზე დამამახსოვრებელი მომენტები, თვისებები და გარეგნობა, მოკლედ ყველაფერი, რაც ყველაზე მეტად დამამახსოვრდა და მომენატრება..

როგორც აღვნიშნე, პირველი ჩვენი, ე.წ. და ნანატრი ქეიფი გუგასთან.. ჩხაიძე და მჭედლიშვილი, როგორც არ უნდა გაგიკვირდეთ, ცოტა არ იყოს, არაამქვეყნიურები მეგონნენ.. ( სანამ გაგიცნობდით )

ამ დღეს ყველაზე მეტად ეს წყვილი დამამახსოვრდა.. ))

—

მეორე ქეიფი, რომელზეც ვიყავი, იყო ანოსთან, ახალ წელს.. “აუ დიაკოვამ რა სუფრა დაყარა ამ დღეს შევჭამდი ეხლა კარაგდ იიf” © ალექსიძე..

ამ დღეს პირველად ვნახე გახელაძეს ცეკვა და აღვშფრთვოვანებული წამოვედი.. კაკულიას ცეკვის ნიჭს ვერ დავუკარგავთ და ვაღიარებ, რომ კარგად ცეკვავს.. )) ასევე მაჭავარიანი, რომელიც მერამდენეღაცე წელია დადის ლათინო – ამერიკულ ცეკვებზე..

განსხვავებულების მერე, ყველა კარგ მდგომარეობაში იყო.. ))

ამ სიმღერას რომ ვუსმენ, ეს დღე მახსენდება.. : ))

კარგად მახსოვს, ასევე, გახელაძეს და მაჭავარიანის დიალოგი.. (რაზე იყო არ  ვიცი, მაგრამ იიისე საყვარლად საუბრობდნენ..)

—

თუ არ მეშლება, მესამე თავშეყრის ადგილი, ტრიუმფი იყო.. მისს ილიაუნი.. მეამაყება ნანუკას მესამე ადგილი.. :*

სამწუხაროდ იმ დღის ფოტოები არ არსებობს..

მაგრამ „ვერ წაშლი“ იმას, რაც ვნახე.. )) გოგიძე და ხვიჩია ასეთები არასდროს მინახავს.. ))) ბიბლაიას ცეკვა პირველად ვნახე.. + გახელაძე თავის რეპერტუარში.. გავიცანი ნონიკო, რომელსაც დასდევდნენ და რატომ არ მახსოვს.. )) უპონტობაო, მაგრამ რაღაც პონტში კაი იყო..

—

წლის ბოლოს, როდესაც მამაჩემის 5წლის ციფრული ხელში დავიჭირე და მივხვდი, რომ არ გავუშვებდი, დავიწყე, ე.წ. პაპარაცობა..

ოთხი გადაბმული ქეიფიდან ვიყავი სამზე.. )) ჯერ იყო გუგასთან, მერე ანისთან, დეკოსთან და ჩემთან.. +უნივერსიტეტის ეზოში გადაღებული ფაქტები და ექსკურსია..

გუგასთან არ ვყოფილვარ, ამიტომ არც ფოტოები მაქვს.. )) ერთადერთი ვიცი, რომ მაგარი იყო.. : P

ანისთანაც მაგარი იყო.. )) ლუდი დავლიეთ, ჯოკერი ვითამაშეთ, გახელაძე პურზე არ ჩავიდა…

დეკოსთან დამამახსოვრდა გაფუჭებული „ვინტილიატორი“, ლოტო მაკარონებითურთ, მაფიოზობანა, დეკოს კოლექცია, ძაღლი, კაკულიას ძილი და ჩხაიძის „გადი გოგო იქეთ!!“

ჩემთან ქეიფის დროს კარგად დამამახსოვრდა მომენტები, როდესაც გაფუჭდა ჯერ კომპი, მერე ციფრული.. )) ამიტომ ამ დღის ფოტოები არ (აღარ) არსებობს.. ასევე დიიიიდი სადღეგრძელოები, პიცები და ბიბლაიას და კიკნაძის “კარგად” ყოფნა.. იმის დამატებაც შეიძლება, რომ აფციაური პირველად იყო თავშეყრის ადგილზე.. ვერი გუდ!

—

თვით უნივერსიტეტის ცხოვრება, ანუ WAZAA!!

ქარი ქრის, დაე ქროდეს, მაგრამ თმების სხვადასხვა მხარეს ფრიალი რანაირად გამოვიდა.. © ჯგუფელები, ერთხმად.. We Like Tams Hair! ♥ ასევე: ლაშა, გასწორდი!!

როგორ უხდება ალექსიძეს სიცილი.. არ მითქვამს? ეგ არაფერი.. ^^

ასევე ლილუ და პუმბა:

WAZAA, გახელაძე და ალექსიძე, კაკულიას განმგმირავი მზერა, გუგას ნიუ ბალანსები და… ))

—

ნაღები საზოგადოების ექსკურსია ქვათახევში..

ვიღებთ უცაბედ ფოტოებს..

მმაგარი დღე იყო, დაწყებული „დანა ვინ წამოიღო“-თი, გაგრძელებული ქვათახევის ეკლესიით, ნანატრი „საჭმეეელიიიი“-თ, მწვადებით, ე.წ. „რაგბით“, გახელაძეს მდინარეში „ბანაობით“, დამთავრებული ჰიმნით..

+ ჩემი უსაყვარლესი ოთხი ფოტო:

—

და ბოლოს, მინი ბანკეტი “კრწანისში”..

ალექსიძე ასეთი აჟიტირებული კიდე გინახავთ ოდესმე? მე არა.. )) საღოლ ალექს!! ვინც იყო, ყველას ეცეკვა, იმ წითელკაბიანი გოგოს გარდა, მაგრამ არ ინერვიულო, მისი ჯერიც დადგება.. მჯერა მე..

ასევე სალი და თამს, მგონი, პირველად იყვნენ ქეიფზე ჩვენთან ერთად, მაგრამ არც ერთს არ ეტყობოდა.. ორივე თავს ისევე თავისუფლად გრძნობდა, როგორც დანარჩენები და შეიძლება უფრო მეტადაც.. თუმცა, რატომ უნდა ეგრძნოთ რამე შებოჭილობა, რა სისულელეა.. ))

გენაცვალეთ მოძრაობებში.. ))

ნიკა, თურმე ქართულს ცეკვავს.. არ ვიცოდი, არ მინახავს.. სად იყავი აქამდე..? )) თამოზე გაგებული მქონდა, რომ დადიოდა და არც გამკვირვებია.. საერთო ჯამში ძალიან მომეწონნენ.. თავიდან საცეკვაოდ თამო, ანი და ნიკა გავიდნენ, მაგრამ სურმავა და კაკულია იმდენად შევიდნენ აზარტში, რომ ანი როგორც გავიდა, ისე დაუბრუნდა თავის ადგილს.. ))

ბოლოს ვისაუბრებ გახელაძეს სისუსტეზე, ანუ რა ხდებოდა სუფრაზე.. ))

როგორც ანიმ აღნიშნა: მაცაბერიძე და სიგარა დიდიიიიიიი შოკი იყო ))

სადღეგრძელოები, ანის ბებიის გაკეთებული ლიქიორი, ღვინო”ები” და არაყი.. ვერი გუდ! მოკლედ, ყველაფერი, რაც კუჭს და გულს უნდა.. : ))

ვერანდაზე უუუამრავი ფოტო გადავიღეთ, გადავუღე, გადაგვიღეს.. ))

ამ დღის მერე უფრო დამაკლდებით.. კიდე მინდა, შევიკრიბოთ, სანამ დავიფანტეთ.. (ალექსიძე, ისე, შენთვის ნუ იცინი ხოლმე.. )) მიხვდები, იმედია.. )) )

რა კარგები იყავით ყველა.. რა ლამაზები..

—

Moments that I will never forget..

შეგეჩვიეთ, მომწონხართ და მომენატრებით..

ზაფხულიც მალე გავაო, მაგრამ რო ვიყოფით??

მე ყველგან ვარო, გახელაძემ და მჯერა მე ლევანის.. ))